Πατσατζόγλου: «Εγκαταστάσεις για γέλια, ήρωες οι παίκτες»

Αναλυτικά η συνέντευξη που παραχώρησε στο sportvox.gr  ο Χρήστος Πατσατζόγλου:

Tι κάνεις αυτό το διάστημα, υπάρχουν προτάσεις από ενδιαφερόμενες ομάδες;

«Κατέθεσα προσφυγή στον ΠΑΣ Γιάννινα τον περασμένο Νοέμβριο. Έκτοτε, κάνω ατομικές προπονήσεις και προσπαθώ να βρω ομάδα για να συνεχίσω την καριέρα μου στο ποδόσφαιρο που τόσο πολύ αγαπώ. Αυτό το διάστημα από την προσφυγή και μετά είχα κάποιες προτάσεις. Δεν το κρύβω ότι πήγα στην Αγγλία για να δοκιμαστώ από τη Λιντς. Πήγα πάρα πολύ καλά, αλλά δεν προχώρησε. Δε γνωρίζω τους λόγους αν και τα βρήκαμε σε όλα. Έμεινα επί 10 ημέρες εκεί ακολουθώντας προπονήσεις. Όταν ήμουν εκεί έδειχναν ευχαριστημένοι. Δεν πειράζει, οκ συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Από τον ελληνικό χώρο είχα κάποιες προτάσεις τις οποίες απέρριψα διότι ήθελα να παίξω στο εξωτερικό. Πάντα ήθελα να το κάνω. Τώρα περιμένω…Μέσα στις επόμενες ημέρες πιστεύω ότι κάπου θα καταλήξω».

Ο ΠΑΣ αντιμετωπίζει το γνώριμο πρόβλημα της αδειοδότησης. Στην πορεία τι προέκυψε και άλλαξαν τα δεδομένα στη σχέση σου με την ομάδα;

«Αυτό το γνωρίζαμε από το καλοκαίρι. Πολλοί σύλλογοι δεν έλαβαν άδεια συμμετοχής. Ο ΠΑΣ ήταν τυχερός διότι έκανε πάρα πολύ καλές επιλογές στους ποδοσφαιριστές που έφερε και είχε δικαίωμα να πάρει τους λεγόμενους κάτω των 24 ετών. Διαθέτει ένα πολύ καλό σύλλογο, κάνει εξαιρετική πορεία φέτος. Τους αξίζουν συγχαρητήρια και στον προπονητή που είναι πάρα πολύ καλός, πολύ σοβαρός με μπόλικη όρεξη. Εξαιρετικό θεωρώ το προπονητικό επιτελείο των Θωμαϊδη (σ.σ βοηθός), Παπαδάκη (σ.σ γυμναστής). Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και το εννοώ. Δουλεύουν σε γηπεδικές εγκαταστάσεις, άθλιες! Δε μπορεί να πάει το μυαλό σας, μία απλή λέξη μόνο λέω. Το ακούτε όλοι έτσι, είναι άθλιες! Αν πάτε να το δείτε που δουλεύουν και που προπονούνται οι ποδοσφαιριστές των Ιωαννίνων, πιστεύω ότι θα βάλετε τα γέλια! Αναλογιστείτε πόσο καλά αποδίδουν οι παίκτες βάσει των εγκαταστάσεων που υπάρχουν. Τα παιδιά είναι ήρωες. Ότι και να πω είναι λίγο αν δε το δείτε με τα μάτια σας, δεν μπορείτε να το καταλάβετε! Όταν βρέχει η λάσπη… Η λάσπη δεν υπάρχει χόρτο… η λάσπη φτάνει από τον αστράγαλο και πάνω! Όταν δεν βρέχει μετατρέπεται σε “άσφαλτο”. Είναι τόσο σκληρό, είναι τόσο μπετό, πραγματικά σαν να προπονείσαι στην άσφαλτο!».

Πώς μπορούν να αφαιρεθούν οι κακοί αγωνιστικοί χώροι;

«Αυτό εύκολα μπορεί ν’ αλλάξει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ειδικά οι αγωνιστικοί χώροι που βλέπουμε κάθε Κυριακή με ορισμένες έδρες που έχουν πρόβλημα μπορούν εύκολα να αλλάξουν τα δεδομένα. Ωστόσο, παίζει τεράστιο ρόλο η οικονομική κρίση που έχουμε βάλει όλοι στο στόμα μας και πιπιλάμε. Δεν έχουν να δώσουν χρήματα για το γηπεδικό οι ομάδες. Αν υπήρχε μέριμνα από τα προηγούμενα πιο εύρωστα χρόνια θα υπήρχε μία υποδομή προκειμένου να παίζεται ποδόσφαιρο».

Πάμε λίγο στα δικά σου. Ποιοι οι άμεσοι στόχοι σου;

«Οι στόχοι μου δε σταματούν ποτέ! Σε οποιαδήποτε ομάδα και αν καταλήξω ο στόχος θα είναι να φτάσει εκείνη όσο ψηλότερα γίνεται. Πάντα με ενδιαφέρει και η Εθνική».

Πόσα χρόνια σκοπεύεις να διατηρηθείς ποδοσφαιρικά σ’ επαγγελματικό επίπεδο;

«Όσο με κρατούν τα ποδαράκια μου (γέλια). Δεν το σκέφτομαι ποτέ! Μου αρέσει τόσο πολύ, είμαι 33 ετών πάρα πολύ μικρός ακόμη. Έχω χρόνια μπροστά μου. Ειλικρινά, δεν έχω σκεφτεί κάτι για το μέλλον. Θα μ’ ενδιέφερε η προπονητική. Μάλλον μετά το ποδόσφαιρο θα την ακολουθήσω».

Αγωνίζεσαι σε πολλές θέσεις. Εάν ήσουν παίκτης προπονητής σε ποια θέση θα τοποθετούσες εαυτόν εντός τερέν;

«Έχω παίξει σε όλες τις θέσεις των μετόπισθεν και της μεσαίας γραμμής. Θα επέλεγα το εξάρι ή αλλιώς αμυντικό χαφ».

Παλαιότερα είχες μείνει για περίπου τρία χρόνια εκτός αγωνιστικής δράσης. Πώς διαχειρίστηκες κάτι τέτοιο;

«Ξέρετε κάτι; Ειλικρινά δε θέλω να ξαναμιλήσω γι’ αυτόν τον τραυματισμό! Πάνε 10 χρόνια από τότε. Δεν ήμουν τραυματίας! Με τραυμάτισε ο γιατρός (σ.σ Χρήστος Δάρας). Εκείνος φταίει για την κατάντια μου αυτή! Δεν τραυματίστηκα ποτέ! Έκανε λάθος διάγνωση και πήγα χειρουργείο που δεν έπρεπε… Μετά έπαθα μόλυνση. Έκτοτε δεν είχα πάθει κάτι».

Τα σημαντικότερα πρόσωπα για σένα;

«Μόνο η οικογένειά μου. Τα τρία παιδάκια μου και η γυναίκα μου. Τίποτε άλλο! Είναι αυτοί που με βοήθησαν, στάθηκαν τις δύσκολες στιγμές και μου δίνουν κουράγιο. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ που είναι κοντά μου!».