Πατσατζόγλου: «Ο Αναστασιάδης μας έκανε οικογένεια»

Σήμερα αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του, ενώ δηλώνει «ερωτευμένος» με την πόλη και δεν διστάζει να αποκαλύψει ότι τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του σκέφτονται τη μόνιμη εγκατάσταση στην πρωτεύουσα της Ηπείρου.

Ο λόγος για τον Χρήστο Πατσατζόγλου, που σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Sports Arena» του ΙΤV, μίλησε για όλους και για όλα. Τον ΠΑΣ Γιάννινα, τον Ντεμόλ, τον Αναστασιάδη, τους συμπαίκτες του, τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος. Αναλυτικά:

Χρήστο, πώς πήρες την απόφαση και ήρθες σε μια επαρχιακή ομάδα όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα αφήνοντας πίσω μια μεγάλη καριέρα σε Ολυμπιακό, κυρίως, αλλά και σε Ομόνοια και ΑΕΚ;

«Εκείνη τη στιγμή, τον Δεκέμβρη του 2010, ήθελα οπωσδήποτε να φύγω από την Αθήνα. Είχα αγωνιστεί έξι μήνες στην ΑΕΚ στην οποία υπήρχαν πολλά προβλήματα και έψαχνα τρόπο να φύγω. Τότε με πλησίασε με πολύ όμορφο τρόπο ο κ. Αγγελής και μαζί με τον κ. Χριστοβασίλη μου έκαναν μια πολύ καλή πρόταση και με έπεισαν να μετακομίσω στα Γιάννενα».

Δεν σε ενοχλούσε το γεγονός ότι ο ΠΑΣ αγωνιζόταν στη Football League;

«Όχι, καθόλου. Ήξερα ότι ο ΠΑΣ ήταν μια μεγάλη ομάδα με ιστορία και πολύ κόσμο και ήμουν σίγουρος ότι η περίοδος στη Football League θα περνούσε γρήγορα, όπως κι έγινε».

Να πάμε στο σήμερα. Κάνοντας έναν απολογισμό της φετινής πορείας του ΠΑΣ Γιάννινα, τι κρατάς και τι θέλεις να αφήσεις πίσω;

«Ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για μένα και τους συμπαίκτες μου και πραγματικά θέλω να δώσω συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που ήταν φέτος στην ομάδα γιατί δουλέψαμε πάρα πολύ και στο τέλος δικαιωθήκαμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω δεν θα έλεγα ότι υπάρχει κάτι που θα ήθελα να ξεχάσω, γιατί ήταν μια χρονιά με πολύ έντονες συγκινήσεις και κάθε στιγμή έχει τη δική της αξία. Αν πρέπει οπωσδήποτε να σταθώ σε μια άσχημη στιγμή ήταν η ήττα από τη Δόξα Δράμας, όπου κάναμε ένα πολύ κακό παιχνίδι, αυτό όμως μας πείσμωσε και στη συνέχεια κάναμε μεγάλες νίκες».

Ο ΠΑΣ Γιάννινα ξεκίνησε ομολογουμένως άσχημα τη χρονιά, στην πορεία όμως και με την έλευση του Άγγελου Αναστασιάδη τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν προς το καλύτερο. Ποια ήταν η βασικότερη αιτία της αγωνιστικής μεταμόρφωσης;

«Η αλλαγή προπονητή έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο. Ο κ. Αναστασιάδης μας βοήθησε να αλλάξουμε τη νοοτροπία και τη φιλοσοφία μας. Μας έκανε να πιστέψουμε στους εαυτούς μας και έβαλε τάξη στα αποδυτήρια γιατί κάποια στιγμή είχαμε γίνει σκορποχώρι. Επέβαλε πειθαρχία, μας έκανε να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο και έτσι γίναμε οικογένεια. Από την άλλη και εμείς δουλέψαμε πάρα πολύ και βελτιωθήκαμε σε όλους τους τομείς.

Για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ, την πρώτη μέρα που μπήκε στα αποδυτήρια ο Αναστασιάδης μας είπε πως αν κάνουμε αυτά που μας λέει δεν θα σωθούμε απλά αλλά θα βγούμε Ευρώπη. Τότε τον κοιτούσαμε όλοι περίεργα και δεν τον πιστεύαμε αλλά στο τέλος δικαιώθηκε απόλυτα. Είναι ένας προπονητής που έβαλε τη δική του σφραγίδα στην ομάδα και είναι άξιος συγχαρητηρίων γι’ αυτό που πέτυχε».

Από αυτά που μας είπες βγαίνει το συμπέρασμα ότι ήταν επιτακτική ανάγκη η αλλαγή προπονητή μεσούσης της σεζόν…

«Σίγουρα. Επί Ντεμόλ, κάποια στιγμή είχα πάει στην Αθήνα για θεραπεία και επιστρέφοντας μετά από δύο περίπου εβδομάδες συνάντησα άσχημο κλίμα. Επιβαλόταν η αλλαγή προπονητή σε εκείνο το χρονικό σημείο και η διοίκηση έπραξε απολύτως σωστά».

Η μετάβαση πάντως στην εποχή Αναστασιάδη δεν έγινε αναίμακτα. Ακόμα θυμόμαστε το παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ που έγινες αλλαγή στο 20λεπτο με τον προπονητή σου να δηλώνει ότι αν μπορούσε θα έκανε πέντε αλλαγές στα πρώτα είκοσι λεπτά. Ποια ήταν η σχέση σου με τον προπονητή Άγγελο Αναστασιάδη;

«Κοιτάξτε, η αλήθεια είναι ότι δεν είχα τις καλύτερες σχέσεις, ωστόσο αυτό δεν με εμποδίζει να αναγνωρίσω το τεράστιο έργο του και να παραδεχτώ ότι έμαθα πολλά πράγματα δίπλα του. Είμαι επαγγελματίας και έχω μάθει να σέβομαι τις αποφάσεις των προπονητών μου.

Μετά από το παιχνίδι με την ΑΕΚ έπαιξα σε αρκετά παιχνίδια, για να φτάσουμε στο παιχνίδι με τη Δόξα Δράμας όπου δεχθήκαμε ένα γκολ και ο προπονητής μου θεώρησε ότι έφταιγα εγώ επειδή δεν πήγα γρήγορα στη φάση να καλύψω το λάθος που είχε γίνει στη μεσαία γραμμή. Του απάντησα τότε ότι “κόουτς δεν προλάβαινα και μου είπε εσύ έφταιγες”. Δεν με πείραξε καθόλου. Το ότι δεν έπαιξα σε πολλά παιχνίδια μετά το ματς με τη Δόξα, ήταν επιλογή του κ. Αναστασιάδη».

Η αποχώρηση του Αναστασιάδη από τον πάγκο του ΠΑΣ αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην ομάδα;

«Δεν ξέρω αν αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά σίγουρα όλοι στενοχωρηθήκαμε με αυτή την εξέλιξη, ακόμα και οι ποδοσφαιριστές που δεν ήταν βασικοί επί των ημερών του. Θα το ξαναπώ για ακόμα μια φορά ότι είναι ένας πολύ μεγάλος προπονητής που μας βοήθησε να βελτιωθούμε σε πολλούς τομείς».

Ποια ήταν η σχέση σου με τους συμπαίκτες σου αλλά και με τον προηγούμενο προπονητή του, Στεφάν Ντεμόλ;

«Άριστη. Με τα παιδιά ειδικά κάνουμε παρέα και εκτός γηπέδων».

Έχεις άλλο ένα χρόνο συμβόλαιο σε ισχύ. Έχει γραφτεί ότι δέχτηκες πρόταση για μείωση των αποδοχών σου. Ισχύει;

«Ναι, ισχύει. Έχω μιλήσει με τον πρόεδρο και θα ξαναμιλήσουμε σύντομα. Θέλω να μείνω στον ΠΑΣ και να τιμήσω το συμβόλαιό μου. Θα δεχτώ μια μείωση, πάντα βέβαια μέσα σε λογικά πλαίσια. Ο κ. Χριστοβασίλης είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος που προσπαθεί καθημερινά να βοηθήσει την ομάδα μέσα σε πολύ δύσκολες οικονομικές συγκυρίες και πρέπει όλοι να του το αναγνωρίσουμε αυτό».

Τι θα ήθελες να υποσχεθείς στον κόσμο της ομάδας εν όψει της νέας χρονιάς που θα σε βρει πιθανότατα στον ΠΑΣ;

«Ότι θα κάνουμε τα πάντα εγώ και οι συμπαίκτες μου για να έχουμε μια επιτυχημένη χρονιά».

Σε βλέπουμε συχνά να παρακολουθείς παιχνίδια των ομάδων υποδομής του συλλόγου, της Κ-20 και της Κ-17. Έχεις διακρίνει ποδοσφαιριστές που μπορούν να «επανδρώσουν» την πρώτη ομάδα στο άμεσο μέλλον;

«Ταλέντο υπάρχει και θα υπάρχει πάντα. Το ζήτημα είναι να υπάρχουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις για έναν ποδοσφαιριστή προκειμένου να αναδείξει το ταλέντο του. Έχω ξεχωρίσει πολύ καλούς παίκτες τόσο στην Κ-17 όσο και στην Κ-20, θα πρέπει όμως η πρώτη ομάδα να τους αγκαλιάσει και γιατί όχι αρκετοί από αυτούς να ακολουθήσουν την καλοκαιρινή προετοιμασία».

Αλλάζουμε κεφάλαιο. Ξεκίνημα από την Ξάνθη, στη συνέχεια 9 χρόνια στον Ολυμπιακό, ένα χρόνο στην Ομόνοια και έξι μήνες στην ΑΕΚ. Τι κρατάς από αυτές τις συνεργασίες;

«Ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα στην οποία ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά και έγινα γνωστός. Αγαπώ την ομάδα πάρα πολύ, είμαι Ολυμπιακός και θέλω πάντα να πηγαίνει καλά τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Από το πέρασμά μου από την Ομόνοια δεν έχω και τις καλύτερες αναμνήσεις, ενώ στην ΑΕΚ υπήρχαν πάρα πολλά προβλήματα που δεν επέτρεπαν στους ποδοσφαιριστές να είναι συγκεντρωμένοι στα αγωνιστικά τους καθήκοντα. Η διοίκηση της ΑΕΚ κάνει μια τεράστια προσπάθεια να κρατήσει όρθια την ομάδα και χρειάζεται στήριξη από όλους».

Κατά τη διάρκεια της θητείας σου στον Ολυμπιακό είχες έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό που σε άφησε δυόμιση περίπου χρόνια εκτός γηπέδων και παραλίγο να σου «κόψει» την μπάλα. Είναι ο τραυματισμός η χειρότερη στιγμή στην καριέρα ενός ποδοσφαιριστή;

«Σίγουρα. Εμείς οι ποδοσφαιριστές εκτός από μικρό χρόνο ποδοσφαιρικής ζωής σήμερα μπορεί να παίζουμε και αύριο να τραυματιστούμε και να σταματήσουμε το ποδόσφαιρο. Ακούγεται σκληρό αλλά έτσι είναι. Για το δικό μου τραυματισμό δεν θέλω να πω περισσότερα για τον απλούστατο λόγο ότι είναι μια στιγμή που θέλω να ξεχάσω».

Σε έχουμε δει να αγωνίζεσαι δεξί μπακ, στόπερ, αμυντικό χαφ, μέχρι και επιτελικός μέσος έπαιξες στον αγώνα της Εθνικής με τη Ν. Κορέα στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ποια είναι η φυσική σου θέση;

«Στην Ξάνθη, από την οποία ξεκίνησα ουσιαστικά την καριέρα μου, έπαιξα και επιθετικός για λίγο, ενώ σε αυτή τη θέση με είχε χρησιμοποιήσει και ο κ. Λεμονής στην Ομόνοια σε κάποιες προπονήσεις. Μόνο τερματοφύλακας δεν έχω παίξει (γέλια). Η αλήθεια είναι πάντως ότι παίζω όπου μου ζητάνε οι προπονητές μου».

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα. Κουβαλάς στις πλάτες σου εμπειρίες από ένα Ευρωπαϊκό (2008) και ένα Παγκόσμιο (2010) Πρωτάθλημα. Είναι η ύψιστη τιμή για έναν ποδοσφαιριστή να φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο στο στήθος;

«Δεν το συζητάω και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που βίωσα αυτή την εμπειρία της Εθνικής ομάδας για 9 χρόνια και κατάφερα να πάω σε δύο μεγάλες διοργανώσεις, όπως το Euro 2008 και το Μουντιάλ του 2010. Σε αυτές τις διοργανώσεις καταλαβαίνεις ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι και τίποτα παραπάνω».

Σε σημάδεψε η συνεργασία σου με τον Ότο Ρεχάγκελ;

«Απόλυτα. Πρόκειται για έναν πολύ μεγάλο προπονητή που ανέβασε αρκετά επίπεδα την Εθνική μας ομάδα. Το ευχάριστο για μένα είναι ότι με εμπιστευόταν απόλυτα».

Τι μπορεί να πετύχει η Εθνική στο Euro 2012 που ξεκινάει σε λίγες ημέρες;

«Καταρχήν να πω ότι θα ήθελα να είμαι και εγώ εκεί (γέλια). Έχουμε πολύ καλή ομάδα και εύχομαι να το κατακτήσουμε ξανά όπως το 2004».

Πολύς λόγος έγινε τελευταία για τις κλήσεις του Φερνάντο Σάντος και τον αποκλεισμό του Διονύση Χιώτη από την 25άδα της Εθνικής. Ποια είναι η άποψή σου;

«Ο Φερνάντο Σάντος είναι ένας προπονητής εγνωσμένης αξίας και η πορεία του όλα αυτά τα χρόνια μιλάει από μόνη της. Από εκεί και πέρα για την περίπτωση Χιώτη θα πω ότι έκανε εκπληκτικά πράγματα φέτος με τον ΑΠΟΕΛ και είναι αδικία κατά τη γνώμη μου που δεν κλήθηκε. Η ομάδα θα έπρεπε να ξεκινάει από τον Σάκη».

Και για επίλογο…. Ποιος είναι ο Χρήστος Πατσατζόγλου εκτός γηπέδων;

«Αυτός που είναι και εντός (γέλια). Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν πάρα πολύ τα Γιάννενα και δεν σας κρύβω ότι τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου σκεφτόμαστε τη μόνιμη εγκατάσταση κάποια στιγμή».

Το προσωνύμιο «Πάτσα» πώς προέκυψε και γιατί επέλεξες το Νο 77 στον ΠΑΣ;

«Επειδή το επίθετό μου είναι μεγάλο και δεν χωρούσε στη φανέλα, κάποια στιγμή όταν έπαιζα στον Ολυμπιακό μου είπαν ότι έπρεπε να βρω κάτι άλλο. Οι περισσότεροι συμπάικτες μου με φώναζαν "Πάτσα" και έτσι καθιερώθηκε. Όσον αφορά το νούμερο της φανέλας πάντα μου άρεσε το 7 αλλά επειδή στον ΠΑΣ το είχε ο Τάσος (σ.σ. Κυριάκος), επέλεξα το 77».

Για πόσο καιρό θα σε βλέπουμε ακόμα στα γήπεδα;

«Εδώ θα δυσαρεστήσω ίσως πολλούς (γέλια). Αγαπάω πολύ το ποδόσφαιρο και σκέφτομαι να παίξω ακόμα πολλά χρόνια».

Έχεις δύο γιους και μία κόρη. Θα ήθελες κάποιος από τους γιούς σου ή και οι δύο ακόμα να ακολουθήσουν τα βήματα του μπαμπά;

«Γιατί όχι; Ο μεγάλος μάλιστα που είναι 11 ετών παίζει μπάλα και έχει ήδη πολλά δικά μου στοιχεία (γέλια)».