Παπαδόπουλος: «Χρειάζονται πράξεις, όχι λόγια»

Αναλυτικά:

«Δυστυχώς δεν καταφέραμε να πάρουμε αυτό που θέλαμε. Στεναχωρήσαμε και τον κόσμο μας που για άλλη μια φορά έκανε τόσο δρόμο. Θέλαμε να πάρουμε μια εκτός έδρας νίκη για να δώσουμε συνέχεια στη νίκη επί του Λεβαδειακού. Αγωνιστικά μπήκαμε καλά στο παιχνίδι, αλλά ήμασταν άτυχοι στη φάση με το δοκάρι του Αγκάνθο στο φάουλ. Εκεί που ελέγχαμε τον αγώνα, έγινε ένα λάθος μακριά από την εστία μας και έτσι βρέθηκε ο παίχτης του ΠΑΣ σε θέση βολής και από το πουθενά ο ΠΑΣ πήρε το προβάδισμα. Μετά ξέραμε ότι είναι δύσκολα τα πράγματα καθώς ο ΠΑΣ είναι μια ομάδα που αν προηγηθεί σου δίνει χώρο γιατί είναι πολύ γρήγορο σύνολο στις αντεπιθέσεις. Συνεχίσαμε να το πιστεύουμε, είπαμε να είμαστε ήρεμοι. Σταθήκαμε ξανά άτυχοι στο δεύτερο δοκάρι του Αγκάνθο. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο και έτσι κύλησε το ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο είπαμε να μπούμε πάλι όπως στην αρχή, να ισοφαρίσουμε και να διεκδικήσουμε τη νίκη. Ο ΠΑΣ έπαιζε το παιχνίδι που ξέρει να παίζει καλά, τις αντεπιθέσεις και πέτυχε και δεύτερο γκολ. Προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε, αλλά η μπάλα πάλι δε μας έκανε το χατίρι και πήγε στο δοκάρι για τρίτη φορά. Νομίζω ότι κάπου εκεί τελείωσαν όλα. Συγχαρητήρια στον ΠΑΣ. Πρέπει να δουλέψουμε πάρα πολύ για να κρατήσουμε τον Άρη στην κατηγορία».

Σε ερώτηση για μια φάση με τον Γιαννιώτα στο 63' όπου ο Άρης διαμαρτύρεται για πέναλτι, απάντησε: «Ο Γιαννιώτας λέει ότι του έβαλε το πόδι, εγώ ήμουν μακριά. Να μη σταθούμε σε αυτή τη φάση. Φάνηκε ότι δεν είμαστε στη μέρα μας. Αν δείτε, και στα τρία δοκάρια η μπάλα πάει προς τα μέσα αλλά δεν μπαίνει γκολ. Θα μπορούσε να είχε πάει μέσα και τώρα να μιλάμε διαφορετικά. Νομίζω ότι και τα δύο γκολ που δεχτήκαμε είναι ανεπίτρεπτα για ομάδες που έχουν στόχο σαν τον δικό μας. Αν δε θέλει η μπάλα, δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Και εμείς όμως έπρεπε να είμαστε αποφασιστικοί, να μην επιτρέψουμε τέτοιες φάσεις».

Σχετικά με τη συνέχεια του Άρη στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού, επεσήμανε: «Εμείς πρέπει να κοιτάμε τα δικά μας αποτελέσματα. Αν και εδώ που έχουμε φτάσει πρέπει να κοιτάμε και τους άλλους. Να σταματήσουμε τις υποσχέσεις. Να σταματήσουμε να μιλάμε. Στα λόγια δεν κάνεις τίποτα. Πράξεις χρειάζονται»