Παραλειπόμενα από τη Λιβαδειά

* Το ταξίδι αυτό δεν το κάναμε μόνο εμείς ως PASsports.gr. Το έκαναν και αρκετοί φίλοι του «Άγιαξ» από την Αθήνα και τις γύρω από τη Λιβαδειά περιοχές. Τους είδαμε και πριν το ματς και μετά την έναρξή του. Τους πήραν χαμπάρι και οι αστυνομικοί, αλλά τι μπορούσαν να τους πουν, από τη στιγμή που είχαν στα χέρια τους εισιτήρια;

* Μιλήσαμε με κάποιους από αυτούς στο τέλος του αγώνα, που πήγαν και προς το σημείο από το οποίο αποχωρούσε η αποστολή του ΠΑΣ, για να έχουν μια κουβέντα με τους παίκτες και τους ανθρώπους της ομάδας, ή για μια φωτογραφία. Ελπίζω, όπως εμείς, να γύρισαν και εκείνοι ευχαριστημένοι στα σπίτια τους.

* Η απαγόρευση μετακίνησης οπαδών του ΠΑΣ στη Λιβαδειά (!) είναι τόσο αστεία, όσο η εικόνα που βγάζει γενικώς το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι δυνατόν μόλις τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος της σεζόν να μην γνωρίζουμε εάν θα προχωρήσει η περίφημη αναδιάρθρωση.

* Επίσης, το γεγονός ότι από τους περίπου 500 θεατές, οι σίγουρα περίπου στους 50 ήταν της ομάδας των Ιωαννίνων, είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίζει και τη διοίκηση του Λεβαδειακού, αλλά και την Πολιτεία, που επέβαλε μια τόσο ανόητη απαγόρευση μετακίνησης οπαδών/φιλάθλων.

* Προσβάλει και τους κατοίκους της Λιβαδειάς αυτή η απόφαση. Τι είναι οι άνθρωποι; Τίποτα κάφροι που δεν σέβονται όσους επισκέπτονται την πόλη τους; Από τις πλέον φιλόξενες πόλεις είναι, που επενδύει μάλιστα στο να έρχονται επισκέπτες από άλλες περιοχές.

* Ούτε ένα σύνθημα δεν ακούστηκε από τις κερκίδες. Ο παλμός που υπήρχε στο ματς της προηγούμενης σεζόν, είχε... εξαφανιστεί. Εάν αυτό το ποδόσφαιρο θέλουν, χωρίς παλμό στα γήπεδα, να το χαίρονται! Εάν άφηναν τον ΠΑΣ να έχει τον κόσμο του, θα ήταν πιο ζωντανό το σκηνικό. Αλλά...

* Ωραία μέρα για ποδόσφαιρο είχαμε το Σάββατο (30/03), με ηλιοφάνεια και ελάχιστο αέρα. Είδαμε και δύο πανέμορφα γκολ, ευτυχώς και τα δύο από την πλευρά του ΠΑΣ, και το... γλυκό «έδεσε» πολύ όμορφα.

* Να καταλάβω τα παράπονα των ανθρώπων του Λεβαδειακού για τη διαιτησία, αλλά τι να πει και ο ΠΑΣ, που σε κάθε παιχνίδι του οι αντίπαλοι έπαιζαν... βόλεϊ στην περιοχή τους. Τι να πρωτοθυμηθώ. Το ματς με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, αυτό με την Ξάνθη στους Ζωσιμάδες, ή το παιχνίδι στο Περιστέρι με τον διαιτητή –όνομα και πράγμα;

* Το κλίμα στις τάξεις παικτών, τεχνικού επιτελείου και γενικότερα της αποστολής του ΠΑΣ ήταν χαρούμενο, αλλά όχι... ξέφρενο. Όπως είπε και ο Γιάννης Πετράκης στη συνέντευξη Τύπου, «δεν πετύχαμε τίποτα παραπάνω από μια σημαντική νίκη». Το καταλάβαιναν όλοι αυτό, φαινόταν και στις κουβέντες τους.

* Ακόμη ένα καθοριστικό ματς είναι αυτό με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο και εκεί στέκονταν όλοι με όσους είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μετά το τέλος του παιχνιδιού στη Λιβαδειά.

* Ρωτήσαμε την Αλέξανδρο Νικολιά για το τι σκέφτονταν την ώρα που βγήκε απέναντι στον Μπάγιτς. «Σου περνούν χίλια δύο πράγματα από το μυαλό, για το τι πρέπει να κάνεις εκεί. Διάλεξα αυτό και μου βγήκε», ήταν η απάντησή του. Ο ποδοσφαιριστής πρέπει να ενεργεί και με το έντσικτό του. Ειδικά όταν έχει την τεχνική να υπηρετήσει ένα φιλόδοξο σχέδιο, καλό είναι να το κάνει. Το έκανε, του βγήκε και μεγάλη του μαγκιά!

* Τα ίδια έχω να πω και για το γκολ του Δημήτρη Μάνου, αν και στη δική του περίπτωση η μπάλα δεν «έκαιγε». Κανείς, πάντως, δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι έχει βοηθήσει σημαντικά από την ημέρα που εντάχθηκε στην ομάδα. Και μας έδωσε ακόμη ένα highlight.

 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΥΡΚΟΣ