Κοντογιάννης: «Δεν φοβόμαστε κανένα, πάμε με την ίδια ψυχή»

Αναλυτικά οι δηλώσεις:
«Είμαι ευτυχισμένος. Αυτή τη στιγμή την περίμενα πάρα πολλά χρόνια. Έχουμε κάνει μια τεράστια προσπάθεια και φέραμε τον εαυτό μας στο σημείο να μπορεί να διεκδικήσει την πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου και τελικά το καταφέρουμε. Έχουμε μια ομάδα με πολύ πάθος, ποιότητα, τα παιδιά έδωσαν τη ψυχή τους και ο δεύτερος αγώνας κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Ήταν ένα παιχνίδι που ήθελε ψυχή, μείναμε με δέκα παίκτες από το μισάωρο και τα παιδιά όχι μόνο κράτησαν το σκορ αλλά πέτυχαν γκολ και ισοφαρίσαμε. Πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά μου, στον προπονητή τον Αντώνη Δημητρίου, στον Κώστα Κουτσούπα, στον άμεσο συνεργάτη μου Ανδρέα Πότση που ήρθε σε αυτή την ομάδα και η βοήθεια του ήταν απίστευτη στο να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα και σε όλους τους ανθρώπους που ήταν μέρος αυτού του δημιουργήματος που φέτος κάνει αυτή την πορεία και είναι μέσα σε δύο στόχους πρωτάθλημα και Κύπελλο».
Για το αν φτάνουν τα όνειρα τους μέχρι την κατάκτηση του Κυπέλλου: «Ο τελικός είναι ένα παιχνίδι. Δεν φοβόμαστε κανέναν και θα πάμε να διεκδικήσουμε ότι μας αναλογεί. Σίγουρα δεν θα πέσουμε αμαχητί, η Κατσικά και η Κόνιτσα είναι εξαιρετικές ομάδες, είμαστε το αουτσάιντερ, αλλά θα πάμε να παίξουμε με την ίδια ψυχή που παίξαμε στα δύο παιχνίδια με το Νησί και στην Καστρίτσα».
Για το ότι αυτή η στιγμή ανήκει και στον προηγούμενο προπονητή:

«Εννοείται αυτό. Οι στιγμές είναι περίεργες δεν μπορεί να θυμάσαι τα πάντα. Εγώ θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συντελεστές της ομάδας, τα παιδιά είναι οι πρωταγωνιστές και αυτό που έγινε σήμερα ανήκει σε αυτούς γιατί κατέθεσαν τη ψυχή τους. Υπάρχει και ένα ολόκληρο τιμ ανθρώπων που ήταν στην ομάδα και έφυγαν αλλά και αυτοί που ήρθαν που όλοι έβαλαν το λιθαράκι ώστε να φτάσει η ομάδα αυτή τη στιγμή να είναι στον τελικό από το Β’ τοπικό και να είναι μέσα στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος και της ανόδου».
Για το που αφιερώνει την πρόκριση: «Πρώτα από όλα την αφιερώνω στα παιδιά που έκαναν όλη αυτή την προσπάθεια και μετά στον πατέρα μου που είναι ένας άνθρωπος που με στηρίζει από την πρώτη στιγμή, είναι σημαντικός άνθρωπος και σε όλη την οικογένεια μου. Όλη αυτή η διαδρομή έχει σκαλοπάτια, πότε είσαι χαρούμενος, πότε στενοχωρημένος και πρέπει να έχεις ανθρώπους γύρω σου να σε στηρίξουν να προσπαθήσεις, να μη το βάλεις κάτω, να ανατρέψεις μια κατάσταση γιατί εμείς φέτος ήμασταν σε μια πολύ περίεργη χρονιά, Ξεκινήσαμε με κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα, υπήρχε μια κατήφεια, τρομακτικά όμως όμορφη χρονιά αλλά περίεργη».